Aanvalswapen

De JSF is een 'multi-role' toestel. Het kan allerlei soorten gevechtstaken uitvoeren. Het is zowel  gevechtsvliegtuig als bommenwerper als verkenner.  Het heeft een boordkanon en kan allerlei raketten en bommen meenemen. Hiernaast en hieronder zie je een overzicht waaruit de kopers kunnen kiezen. En dit is dan alleen nog maar de externe bewapening, die onder de vleugels wordt gehangen. Binnenboord kunnen nog meer wapens meegenomen worden. En een deel van de externe wapens kan binnenboord gehaald worden om ervoor te zorgen dat het vliegtuig 'stealth' blijft, dwz onzichtbaar voor radar (maar dan kunnen er wel  veel minder wapens mee).

Op dit moment wil de regering de bewapening van "de F-16 en zijn opvolger' (lees JSF) uitbreiden. De regering is van plan 'stand-off' wapens te kopen. Stand-off wapens zijn vergelijkbaar met kruisraketten. Ze kunnen van zeer grote afstand worden afgeschoten zodat de aanvaller buiten het bereik van de luchtverdediging blijft.

Tegen irreguliere troepen als bijvoorbeeld Taliban zijn ze zinloos: die hebben niet eens luchtverdediging. Stand-off wapens zijn bedoeld voor een aanvalsoorlog tegen verre, sterke vijanden. Maar welke? China soms? Iran?

Lees hier de brief  die de regering aan de Tweede kamer schreef over de stand-off wapens.

Bij de ontwikkeling van de JSF is veel geld gestoken in verbetering van zijn ‘stealth’ capaciteit. Dat betekent dat hij moeilijk zichtbaar is voor radar. Maar ook de radartechnologie staat niet stil, en verwacht wordt dat rond 2015 –als de JSF in gebruik wordt genomen – de radartechnologie de stealth-technologie heeft ingehaald. Het dure voordeel van de JSF vervalt dus op het moment van ingebruikname. Zo houdt de wapenindustrie zichzelf lekker bezig.